Achtergrond van de workshop
‘Ecologisch geteeld materiaal, geen kinderarbeid, faire lonen. Dat zijn wellicht de populairste trefwoorden voor het verantwoord ondernemen in de textielkolom.
Maar hoever staan we op dit vlak vandaag eigenlijk?
- We stellen vast dat minstens een gedeelte van de consumenten gevoelig is voor duurzaamheidsargumenten. Maar hoe gevoelig is die consument?
- Talrijke kledingfabrikanten en –verdelers pakken dan ook uit met eigen eco- of duurzaamheidslabels. Maar wie ziet het bos nog door de bomen? Wie begrijpt er eigenlijk wat zo’n labels willen zeggen?
- Dat het gebruik van ecologisch geteeld materiaal het criterium is voor een duurzaamheidslabel, klinkt logisch, maar is dit wel zo?
- Wat leren we vandaag eigenlijk uit het wetenschappelijk onderzoek met betrekking tot de voetafdruk van de producten of activiteiten uit de textielkolom? Wat betekent duurzaamheid voor fashion überhaupt?
- Maar vooral, hoe kunnen de diverse schakels hierin hun verantwoordelijkheid opnemen? En zijn we wel goed bezig?
Dat waren enkele kernvragen voor het MoTIV-initiatief dat doorging op donderdag 12 juni 2008 te Gent. We mikten deze keer op een select gezelschap van deskundigen uit de verschillende geledingen van de kolom zoals grondstoffenleveranciers, textielfabrikanten, modeontwerpers, confectionairs, distributeurs, textielverzorgers, beroepsfederaties en de overheid.
Op het programma stonden enkele korte presentaties, onder meer van Ecolife over de ecologische voetafdrukbenadering, waarna we via een geleide discussie klaarder wensten te zien in de betekenis van duurzaamheid voor fashion en de rol die we hierin in de toekomst kunnen spelen.
De conclusies van deze discussie worden in de zomer van 2008 binnen het MoTIV-gezelschap verder besproken en zouden de basis moeten vormen voor vervolgacties.
|